Klient przychodzi do terapeuty, ponieważ
jego sposoby na poradzenie sobie z sytuacją, stanem wewnętrznym w jakimś
zakresie w tym momencie są niewystarczające. Terapeuta korzystając ze swojej
wiedzy, doświadczenia, oraz intuicji towarzyszy klientowi w szukaniu
optymalnego rozwiązania. Ustawienia mogą wskazywać kierunek rozwiązania, mogą
też ujawniać istotny nieświadomy ruch w systemie.
Zdarza się, że klienci czekają na „happy end” w ustawieniu; takie ustawienia
mają miejsce, aczkolwiek niekiedy ustawienie bez wyraźnego zakończenia,
pozostawione w istotnym momencie ma równie istotne lub nawet silniejsze
działanie.
TEMAT PRACY
Terapeuta słuchając klienta, patrząc na niego i wczuwając się w niego zadaje
zwykle pytanie w rodzaju: „z czym przychodzisz?”, „jaki jest Twój temat?”
Zdarza się często, że przychodząc na warsztaty mamy sformułowany nasz temat
do pracy, a w trakcie zajęć, obserwując i uczestnicząc w nich nasz problem się
doprecyzowuje, czasem zmienia punkt ciężkości.
Niemniej przychodząc na warsztaty lub terapię indywidualną warto jest sformułować temat pracy.
W ustawieniach pracujemy z tematami, które są dla nas ważne, są istotnymi kwestiami
utrudniającymi nam bycie szczęśliwymi. Jeżeli jesteś wiedziony tylko
ciekawością i chcesz „zrobić ustawienie, żeby sprawdzić jak to było w Twojej
rodzinie”, przychodzisz, bo usłyszałeś, że to ciekawe, wówczas praca taka nie
przyniesie żadnego efektu. Ważna jest Twoja istotna potrzeba.
Temat może dotyczyć wszystkiego
co dla Ciebie ważne;
·Twojego stanu wewnętrznego (na przykład braku
energii do życia, trudnych emocji jakie Ci towarzyszą),
·Twoich relacji z innymi (z rodzicami, partnerem,
dzieckiem),
·Twojego funkcjonowania zawodowego – zarówno w
sensie Twojej motywacji do pracy, umiejętności czerpania z niej radości oraz
korzyści finansowych, a także można pracować w obszarze określonego systemu
(firmy, organizacji, zespołu); na przykład, gdy chcesz poprawić funkcjonowanie Twojej
firmy.
·Twojego zdrowia; gdy chcesz odkryć rodzinne, systemowe
uwarunkowania stojące za Twoim dolegliwościami zdrowotnymi by móc harmonijnie
funkcjonować.
Formułując temat pomyśl o nim w kategoriach
pozytywnych zadając sobie pytanie; „czego oczekuję, co jest moją potrzebą”.
Zamiast myśleć; ”ciągle jestem nieszczęśliwy”, łatwiej się będzie pracowało,
gdy pomyślisz „chcę czerpać radość z mojego życia”.
Pamiętaj – jak w każdej inne formie terapii – możesz zmienić tylko siebie. Jeżeli masz dosyć swojego męża i
liczysz na to, że uda Ci się go za pomocą ustawienia zmienić… szkoda wysiłku. Co
prawda ustawienia działają na poziomie systemu i często zdarza się, że na naszą
pracę „reagują” inne osoby z systemu, zmianie wewnątrz nas towarzyszy niekiedy
zaskakująca nas zmiana w otoczeniu. Zmienia się klimat pomiędzy członkami
rodziny, niekiedy nagle odzywa się ktoś, kto przez wiele lat był bez kontaktu z
nami… To się zdarza, ale ma swoje własne tempo, którego nie zmienimy swoim „chceniem”.
Tak więc patrz z „wdzięcznością dla losu” na wszystkie pozytywne zmiany i
odpuść sobie oczekiwanie, że musi być „dokładnie tak i tak”.
INFORMACJE POTRZEBNE PRZED
USTAWIENIEM
Podczas ustawienia mogą być pomocne informacje dotyczące Twojej rodziny. Niekiedy
terapeuta pyta o nie w rozmowie wstępnej przed ustawieniem, zdarza się też, że
informacje te przydają się podczas trwania ustawienia.
W ustawieniach pytamy wyłącznie o
fakty. Nie interesują nas opinie, interpretacje faktów i przekonania na ich
temat. Przykładowo istotna jest informacja :”moi rodzice rozwiedli się, gdy
miałem 5 lat”, natomiast zbędna jest informacja typu „moja mama była nadopiekuńcza,
a ojciec wycofany.” Zastanów się, czy to drugie zdanie daje komukolwiek w
systemie siłę, czy też raczej osłabia poszczególne osoby, w tym również tego,
kto je wypowiada.
Jakie fakty z historii Twojej rodziny
mogą być pomocne?
Dotyczące trudnych losów członków
Twojej rodziny – Twoje, Twoich rodziców oraz ich rodzeństwa, Twoich dziadków, ich
rodzeństwa, w niektórych przypadkach również wcześniejszych pokoleń.
Co możemy uznać, za „trudny los”;
·ciężkie choroby
(fizyczne oraz psychiczne)
·wczesne lub tragiczne śmierci (na przykład śmierć
dziecka, śmierć w wypadku, samobójstwo)
·wydarzenia z czasu wojny (śmierć, wygnanie,
pobyt w obozie koncentracyjnym)
Istotne są też informacje dotyczące istnienia osób, o których rodzinie trudno
było pamiętać; na przykład o osobach, które dokonały jakiegoś wykroczenia,
o „czarnych owcach”, także o
wcześniejszych ważnych partnerach, „niedoszłych” narzeczonych, o nieślubnych
dzieciach. Ważne są też informacje o dzieciach nienarodzonych w skutek
poronienia lub aborcji.
Niekiedy istotne są też informacje o osobach, które nie były z nami związane
więzami krwi, ale związały się w pewnym sensie z naszą rodziną poprzez
wspólnotę losu. Ci, którzy wyrządzili istotną krzywdę komuś w naszej rodzinie lub
komu ktoś z naszej rodziny wyrządził krzywdę, Ci, którzy w istotny sposób przyczynili
się do życia naszej rodziny (na przykład jeżeli nasza rodzina wzbogaciła się czyimś
kosztem, przykładowo zajęła w efekcie działań wojennych czyjś majątek, Ci
którzy utracili na naszą rzecz swoje mienie również „należą do naszego systemu”).